ای خدا دیگه نمیدونم چیکار کنم خیلی خستم درسته خیلی وقته

دیگه نمیام اینجا بنویسم ولی هنوزم دوستش دارم درسته باهاش حرف نمیزنم

ولی بازم بیادشم اون که فکر می کنه من بی معرفتم ولی دوستش دارم

محمد خیلی دوست دارم.............!!!!!!!!!!.............

بی تو اما عشق بی معناست میدانی؟

دستهایم تا ابد تنهاست میدانی؟

   اسمانت را مگیر از من که بعد از تو...

زیستن یک لحظه هم بی جاست میدانی؟

دوستت دارم همین!

این راز پنهانی است که از نگاه ساکتم پیداسا میدانی؟

اگر ماه  بودم به هر  جا که بودم سراغ تو را  از خدا می گرفتم

اگر سنگ بودم به هر جا که بودی سر رهگذار تو جا می گرفتم

اگر ماه بودی به   صد ناز شاید شبی بر  لب بام  من می نشستی

اگر سنگ بودی به هر جا که بودم مرا می شکستی مرا می شکستی

من تنهاشدم

یادته پروانه صفت چشم به چشم میدوختیم
                        مثل شمع و پروانه پای هم میسوختیم
                                      اون روزا رفاقتمون خیلی ساده بود
                                              حسادت دوستات به تو خیلی ضایع بود
                                    می خوای پیشت من همین حالا برگردم!
                          بدونه من الان خیلی ها تو رو ترک کردن
                   به تو حسودی میکردن چون با من بودی
 همیشه اون موقع ها دوسم داشتی چون پیشم بودی
یادته اون موقع ها عاشقم نبودی؟
                واسه دوستی با من لایقم نبودی
                       پیش رفیقات گفتی میپوچینمش به زودی
                                گفتم باشه برو! از این کار نمیبری سودی

من تنها شدم!
     دیگه به تو چه
        خودم میدونم چی کار کنم تا از نو شه!
                 الان میخوای پیشم باشی
                                   زودتر برو
      حالا که معروفم فقط میگی میخوام تو رو؟
اون موقع ها بچه بودیم حالیمون نبود
                   عشق و عشقبازی تو بازیمون نبود
                                       انگار نه انگار که با هم دوست بودیم
                                        همدیگرو دوست داشتیم و دوست هم بودیم
                        شب و روز به من فکر میکردی
          میدونم که الان میخوای پیشم برگردی
        ولی اینو فهمیدم که چقدر خر بودم
البته اون موقع ها خیلی بچه تر بودم
تو رفتی من هستم
    دیگه دستتو پس نده تو دستم
              من هستم
    چشمامو واسه ی گریه بستم من
       اما دفتر زندگی رو نبستم
       من رفتم تا بگم بهت
            گوش کن!

خدا را یافتی؟ مسافر! كوله ‌پشتی‌اش‌ را برداشت‌ و راه‌ افتاد.رفت‌ كه‌ دنبال‌ خدا بگردد و گفت: تا كوله‌ام‌ از خدا پر نشود برنخواهم‌ گشت. نهالی‌ رنجور و كوچك‌ كنار راه‌ایستاده‌ بود، مسافر با خنده‌ای‌ رو به‌ درخت‌ گفت: چه‌ تلخ‌ است‌ كنار جاده‌بودن‌ و نرفتن؛ و درخت‌ زیرلب‌ گفت: ولی‌ تلخ‌ تر آن‌ است‌ كه‌ بروی‌ وبی‌رهاورد برگردی. كاش‌ می‌دانستی‌ آنچه‌ در جست‌وجوی‌ آنی، همین‌جاست. مسافر رفت‌ و گفت: یك‌ درخت‌ از راه‌ چه‌ می‌داند، پاهایش‌ در گِل‌ است، او هیچ‌گاه‌ لذت‌ جست‌وجو را نخواهد یافت. و نشنید كه‌ درخت‌ گفت: اما من‌ جست‌وجو را از خود آغاز كرده‌ام‌ و سفرم‌ را كسی‌ نخواهددید؛ جز آن‌ كه‌ باید.مسافر رفت‌ و كوله‌اش‌ سنگین‌ بود. هزار سال‌ گذشت، هزار سالِ‌ پر خم‌ و پیچ، هزار سالِ‌ بالا و پست. مسافر بازگشت رنجور و ناامید. خدا را نیافته‌ بود، اما غرورش‌ را گم‌ كرده‌ بود. به‌ ابتدای‌ جاده‌ رسید. جاده‌ای‌ كه‌ روزی‌ از آن‌ آغاز كرده‌ بود. درختی‌ هزار ساله، بالا بلند و سبز كنار جاده‌ بود. زیر سایه‌اش‌ نشست‌ تا لختی‌ بیاساید. مسافر درخت‌ را به‌ یاد نیاورد. اما درخت‌ او را می‌شناخت. درخت‌ گفت: سلام‌ مسافر، در كوله‌ات‌ چه‌ داری، مرا هم‌ میهمان‌ كن. مسافر گفت: بالا بلند تنومندم، شرمنده‌ام، كوله‌ام‌ خالی‌ است‌ و هیچ‌ چیز ندارم. گفت : هیچ‌ چیز ندارم. درخت‌ گفت: چه‌ خوب، وقتی‌ هیچ‌ چیز نداری، همه‌ چیز داری.اما آن‌ روز كه‌ می‌رفتی، در كوله‌ات‌ همه‌ چیز داشتی، غرور كمترینش‌ بود، جاده‌ آن‌ را از تو گرفت. حالا در كوله‌ات‌ جا برای‌ خدا هست و قدری‌ از حقیقت‌ را در كوله‌ مسافر ریخت. دست‌های‌ مسافر از اشراق‌ پر شد و چشم‌هایش‌ از حیرت‌ درخشید و گفت: هزار سال‌ رفتم‌ وپیدا نكردم‌ و تو نرفته‌ای، این‌ همه‌ یافتی! درخت‌ گفت: زیرا تو در جاده‌ رفتی‌ و من‌ در خودم ، و پیمودن‌ خود، دشوارتر از پیمودن‌ جاده‌هاست . این داستان ترجمه ای است از حدیث شریف امیرالمومنین علیه السلام "من عرف نفسه فقد عرف ربه" آن کس که خود را شناخت خدای خود را نیز خواهد شناخت.

 
آواز باران تو را به فردا فرا می خواند
او خوب می داند تو نیز به فردا می نگری
آواز باران در گوشت زمزمه می کند که آرام و بی صدا از شب بگذری و به فردا برسی
او خوب می داند تو سکوت شب را نخواهی شکست تو به فردا می نگری
آواز باران تو را به بازی نور فراسوی ابرها می خواند
او زلال نگاهت را خوب می داند
آواز باران تو را به فردا و فرداهای بعد می خواند
او می داند که تو جز به فردا نمی نگری
پس با او بخوان
بخوان آواز باران را
آواز زندگی را
بخوان آواز بودن آواز زندگی راز جاودانگی را
آواز باران را...

به نظر من عشق یعنی دوست داشتن دوست داشتنی های دوستی که دوستش داری شما چی می گید؟

معنای عشق

روزي يكي از خانه هاي دهكده آتش گرفته بود. زن جواني همراه شوهر و دو فرزندش در آتش گرفتار شده بودند. شيوانا و بقيه اهالي براي كمك و خاموش كردن آتش به سوي خانه شتافتند. وقتي به كلبه در حال سوختن رسيدند و جمعيت براي خاموش كردن آتش به جستجوي آب و خاك برخاستند شيوانا متوجه جواني شد كه بي تفاوت مقابل كلبه نشسته است و با لبخند به شعله هاي آتش

 نگاه مي كند. شيوانا با تعجب به سمت جوان رفت و از او پرسيد:" چرا بيكار نشسته اي و به كمك ساكنين كلبه نرفته اي!؟"
جوان لبخندي زد و گفت:" من اولين خواستگار اين زني هستم كه در آتش گير افتاده است. او و خانواده اش مرا به خاطر اينكه فقير بودم نپذيرفتند و عشق پاك و صادقم را قبول نكردند. در تمام اين سالها آرزو مي كردم كه كائنات تقاص آتش دلم را از اين خانواده و از اين زن بگيرد. و اكنون آن زمان فرا رسيده است."
شيوانا پوزخندي زد و گفت:" عشق تو عشق پاك و صادق نبوده است. عشق پاك هميشه پاك مي ماند! حتي اگر معشوق چهره عاشق را به لجن بمالد و هزاران بي مهري در حق او روا سازد.
عشق واقعي يعني همين تلاشي كه شاگردان مدرسه من براي خاموش كردن آتش منزل يك غريبه به خرج مي دهند. آنها ساكنين منزل را نمي شناسند اما با وجود اين در اثبات و پايمردي عشق نسبت به تو فرسنگها جلوترند. برخيز و يا به آنها كمك كن و يا دست از اين ادعاي عشق دروغين ات بردار و از اين منطقه دور شو!"
اشك بر چشمان جوان سرازير شد. از جا برخاست. لباس هاي خود را خيس كرد و شجاعانه خود را به داخل كلبه سوزان انداخت. بدنبال او بقيه شاگردان شيوانا نيز جرات يافتند و خود را خيس كردند و به داخل آتش پريدند و ساكنين كلبه را نجات دادند. در جريان نجات بخشي از بازوي دست راست جوان سوخت و آسيب ديد. اما هيچكس از بين نرفت.
روز بعد جوان به درب مدرسه شيوانا آمد و از شيوانا خواست تا او را به شاگردي بپذيرد و به او بصيرت و معرفت درس دهد. شيوانا نگاهي به دست آسيب ديده جوان انداخت و تبسمي كرد و خطاب به بقيه شاگردان گفت:" نام اين شاگرد جديد "معناي دوم عشق" است. حرمت او را حفظ كنيد كه از اين به بعد بركت اين مدرسه اوست .

از وب بی توهیچم گرفته شده

ممنونم دوست خوبم

از وب بی توهیچم گرفته شده

                                                      نامه اي مينويسم

و به عنوان سلام

                        به تو اي عزيز تر از جانم هديه ميكنم.

                                                                سلامي كه مرا ميسوزاند

و تبديل به خاكستر ميكند

                                                      و اين خاكستر با بادهاي

                  عاشقانه همراه ميشود

                                 تا به سرزمين قلب تو برسد

و به تو بگويد

                                       «دوستت دارم»

                                                                    عشق واقعی

اگر از مردم سرزنشی شنیدم به خاطر تو بوده واگر از کرده ی خودهم پشیمان شده ام به خاطر تو بوده است.

من قطره ی اشکی هستم که هر شب به یاد تو هم آواز با ناله و شکوه می غلتم.

در برار شادی های عالم بهره من غم بود زیرا غم عشق تو از هر شادی برتر بود.

به غیر از وفا و لطف ازتو همه چیز به من رسید.

چون از دوستی و عشق تو چاره ای نداشتم آن را با ناله و دردش پذیرا شدم.

جوانی ام مانند اسبی سرکش و شتابان می گذشت ومن مثل گرد و غباری به دنبال قدم های او می دویدم اما نتوانستم به آرزوهایم برسم.

از بخت گاه بر چهره اشک می ریختم و گاه اندوهگین می شدم.

با من وفادار نماندی ولی من وفادار بودم و ایام و روزگار را بر یاد من سپری نکردی اما من به یاد تو بودم و ای نور امیدم ثابت قدم من را دیدی و من پیمان و دوستی خود ماندم.

اینو دوست خوبم پویا برام فرستاده (ممنونم پویا جون)

سلام به تمام دوستای گلم

                                       همگی خوبین؟

همه ی شما دوستان عزیزو دوست دارم